இன்னுமொரு புதிய பதிவர்

’எங்க பள்ளிக்கூடத்துல ஒருத்தருமே புத்தகம் வாசிக்குறதில்ல வாப்பா’ என்றான் அபி. அவன் நூலகத்திற்குச் சென்று 300 பக்கம் கொண்ட ஏதோ ஒரு அறிவியல் புதினம் எடுத்து வந்ததைப் பார்த்த வகுப்பறை தோழர்கள் அவனை ஒரு வேடிக்கைப் பொருளைப்போலப் பார்த்திருக்கிறார்கள். ”பாடப் புத்தகத்தை விட்டா ஒண்ணும் வாசிக்க மாட்டாங்க போல” என்றான். இதுதான் சென்னையின் ஒட்டுமொத்த மாணவ்ர்களின் நிலையா என்று தெரியவில்லை. அப்படியிருந்தால் மிக மிக கவலை தரும் செய்தி இது என்றாலும் இன்னொரு மகிழ்ச்சியான செய்தி இருக்கவே இருக்கிறது.

“இங்க இந்தியாவில எப்பப் பார்த்தாலும் எல்லாரும் படி படின்னு சொல்றாங்க்ளே தவிர யாருக்குமே குழந்தைப் பருவம்ன்னு ஒண்ணு இருக்குன்னு புரியுறதே இல்லை” என்றான் பெரிய மனுசத்தோரணையில். ”அப்படின்னா அதைப் பத்தி எழுது” என்றேன். பத்திரிகைக்கா?” என்றான். இல்லைடா! நான் என் சோகக் கதையெல்லாம் புலம்புறதுக்கு வலைப்பூ வச்சிருக்குற மாதிரி நீயும் உனக்குன்னு ஒண்ணு தொடங்கி அதுல நீ நினைக்குறதை எல்லாம் எழுது” ன்னு சொன்னேன். (நீ கெட்டது போதாய்யான்னு யாருலே அது குரல் விடுறது?) இப்போது அபியும் பதிவராகி விட்டான் (ஆனா சங்கத்துல எல்லாம் சேர மாட்டான். என்னை மாதிரி இல்லாம் வெவரமான பய :-). பதிவில் மழலைத்தனமும் முதிர்ச்சியின்மையும் வெளிப்படும். மொழியாளுமை கூட குறைபாடாக இருக்கலாம். ஆனால், எழுதத் துவங்கியிருப்பது ஒரு தகப்பனாக எனக்குப் பெருமையாகவே இருக்கிறது. அதை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்வது மகிழ்ச்சியாகவும் அபியின் பதிவு

******

சில் சமயம் நாட்டுல நடக்குற அநியாயங்களுக்கு கணக்கு வழக்கே இருக்காது. எங்க வாப்பா பேரு அப்துல் ஜப்பார்னு உங்க எல்லாருக்கும் தெரியும்லா.ஆனா, என் பையன் பேரும் அப்துல் ஜப்பார்னு உங்கள்ல எத்தனை பேருக்கு தெரியும்? வாப்பா பேரு அபதுல் ஜப்பார்னு இருக்குறதால என் கடவுச்சீட்டுல என் பேரு அப்துல் ஜப்பார் ஆசிப் மீரான்னுதான் இருக்கு. சரி ஒரு வங்கிக் கணக்கு தொடங்கலாம்னு தொடங்கியாச்சு.

என் பேருல வங்கிக் கணக்கு. என் பையன் பேருலயும் வங்கிக் கணக்குன்னு வைங்க. இந்த ரெண்டையும் பாத்துக்கறது என்னமோ வாப்பாதான். இப்போ வங்கில் இருக்குறவன் கூப்பிடுதான்னு வைங்க.

"சார், அப்துல் ஜப்பார் இருக்காரா?"
"ஆமா அப்துல்ஜப்பார்தான் பேசுறேன்"
"சார் துபாயில இருந்து எப்ப வந்தீங்க?"
"அது என் மகன். அவன் அங்க்தான் இருக்கான்?"
"இல்ல சார். ஒரு மைனர் அக்கவுண்ட் இருக்கே?"
"ஆமா. அப்துல் ஜப்பார்"
"அந்த அப்துல் ஜப்பார் யாரு சார்?"
"அதுவா? அது என் பையனோட பையன் பேரு"
"இல்லையே சார். அக்கவுண்ட் யாரு பேருல் இருக்கு?"
"என் பையன் பேருலதான்"
"அவர் பேரு அபதுல் ஜப்பாரா?"
"இல்லை. ஆசிப் மீரான்"
"இல்லையே சார். அப்துல் ஜப்பார்னுதான இருக்கு?"
"ஆமா"
"அப்ப உங்க பேரு?"
"அப்துல் ஜப்பார்தான்"
"ஏன் சார்? உங்க குடும்பத்துல வேற பேரே கிடையாதா?" இதுதான் மண்டை காய்ஞ்சு போன அந்த வங்கி ஊழியர் கடைசியா கேட்ட கேள்வி.

சரி. அதுக்கென்ன இப்பன்னு கேக்குறியளா?
சின்ன அப்துல் ஜப்பாருக்கு இன்னைக்குப் பொறந்த நாளுய்யா. அவுக தாத்தா - அதாவது ஒரிஜினல் அப்துல் ஜப்பாருக்கு - நாளைக்கு பொறந்த நாள். ரெண்டு அப்துல் ஜப்பாரும் ஒரு நாள் முன்னே பின்னே பொறந்தது கூட ஒரு வேடிக்கைதான் இல்ல?